Pan Tadeusz [antikvár]

LITWO! OJCZYZNO MOJA! TY JESTES JAK ZDROWIE;Ile ci? trzeba cenic, ten tylko si^ dowie,Kto ci^ stracih Dzis pi^knosc tw^ w calej ozdobieWidz^ i opisuj^, bo t^skni^ po tobie.Panno swi^ta, co Jasnej bronisz Cz^stochowy I w Ostrej swiecisz Bramie*! Ty, co gród zamkowy Nowogródzki ochraniasz z jego wiernym ludern! Jak mnie dziecko do zdrowia powrócilas cudem (Gdy od placz^cej matki pod Twoj^ opiek^ Ofiarowany, martw^ podnioslem powiek^ I zaraz moglem pieszo do Twych swi^^tyn progu Isc za wrócone zycie podzi^kowac Bogu), Tak nas powrócisz cudem na Ojczyzny iono. Tymczasem przenos moj^ dusz^ ut^sknion^^ Do tych pagórków lesnych, do tych l^k zieionych, Szeroko nad W^kitnym Niemnem rozci^nionych; Do tych pol malowanych zbozem rozmaitem, Wyziacanych pszenic^., posrebrzanych zytem; Gdzie bursztynowy swierzop, gryka jak snieg biak, Gdzie panienskim rumiencem dzi^cielina pala, A wszystko przepasane jakby wstfg%, miedz^ Zielon^, na niej z rzadka ciche grusze siedz^.