Bővebb ismertető
ADNOTATIO CRITICA.
Cum octo annos in edendis Tullianis scriptis cessassem nec ausus essem priorem partem epistularum emittere, priusquaxn Mendelssohni diu expectata editio exisset, iaxn nunc in tanta apparatus critici inopia alterum volumen edere animum induxi, quod neque spes erat Mendelssohnianae similem harum epistu-larum editionem me visurum esse, et quod ad interpretandas et emendandas epistulas ad Atticum et ad Brutum proximis lustris complures viri docti tantum profecerunt, ut eum, qui diligenter eorum studia in suum usum converterit, non diffi-cile sit paulo .emen-datiores has epistulas edere, quam le-guntur in iis editionibus, quibus nunc utimur; quamquam dubium non est, quin futurum sit ut non pauca melius et cer-tius iudicari possint, cum codices plenius et accuratius excussi sint, id quod mihi in iis maxime epistulis apparuit, ad quas Lehmann etAndresenin Hofmanniana epistularum editione Lehmanni apparatum criticum divulgarunt. Yelut p. 194. 16 non mihi ipse, sed ipse mihi scripsissem, nisi a Lehmanno didicissem illud esse in codd. NOP.
Nam, quamvis multa dubia sint vel improbabilia ex iis, quae Lehmann fde Ciceronis ad Atticum epistulis recensen-dis et emendandis' Berol. 1892 disputavit, pro certo mihi pro-"bavit errare eos, qui codici Mediceo 49.18 uni tantum tribuunt, ut ceteros prae eo contemnant, velut 0. E. Schmidt fDer Briefwechsel des M. Tullius Cicero' etc. Leipzig 1893 p. 451: rDa sich EOPRZ als interpolierte, aus einem kontaminierten Archetypus abgeleitete Hdn. erwiesen haben, von W nur geringe Bruchstücke übrig sind, der alte deutsche Codex Cratanders verloren ist, dessen Lesarten aber in C mit Konjekturen und Interpolationen aus jüngeren italienischen Handschriften zu einer schwer lösbaren Gemeinschaft verschmolzen sind, da ferner auch der Yeronensis und Petrarcas Abschrift daraus verloren sind, so bleibt der Text von M1 als der einzige zu-
a®