Istra - Croatia [antikvár]

Pred sobom irmte libar od putokaza, ukoricenu mapu skrivenog blaga, glazbenu skatulu s pksacima svjetla i sunca. Pred vamaje Magna charta vitae: karca masu za tumace snova. Pred vamaje Arijadnim nit.Autorsko gledanje Marina Topica, majstorafotografije, ili bolje:mestra od svjetla, koji svojom fotografijom daje odgovore sebi i svakome kojisi postavi pitanje: Istra?Pred vama je zemlja cijela, cma, crverui i bijela, i pod njom divovi jos drijemaju i sol cuvaju u ruci prema moru pruzenoj.Pred vaina su i ribari sto siríne zanju i ratari sto mreze po umomoj zemlji prosciru - i imaju i nemaju.Zmo grojza iz prepune brente. Kapja vina iz pune bokalete.Pred vamaje libar od slika, abeceda jednog zbivanja.Pred sobom imate knjigu.Akoje imate ne zx^aci da niste bili.Ako niste bili ne zjiaci da necete doci.Ako doáete ne znaci da cete oácl.Ako odete sasobom nosite, pred sobom imate ISTRU.Dirumzi a vol sta un libro guida, la mappa rilegata di un tesoronascosto, la scatola musicale in cui giocano a danza la luce e ií sole.Dinan^i a voi la Magna char ta vitae:mappa fantasiosa per gli interpretatori dei sogni.Dinanzi a voi il filo di Arianna.La visíone d'autore di Marín Topic, maestro della fotografía, o megfio artigianoe artefice della luce, il quale con le sue fotografíe riesce a dare risposte a sé ea tutti coloro che si pongono la medesima domanda: l'lstria?Dinanzi a voi la terra integra: nera, rossa e bianca, sotto la quale gjgantiancora dormienti custodiscono il sale offrendolo al mare.Dinanzi a voi pescatori capaci di falciare immense distese e agricoltoriabituati a gettare le proprie reti su un suoío orvxai esausto - esausri e stanchipure loro.Un chicco d'uva dalla brenta strapiena. Un goccio di vino dal cálice colmo. Dinanzi a voi un libro di ritratti, l'alfabeto di un conrinuo succedere. Dinanzi a voi un libro.Se l'avete non signi/i'ca che non l'abbiate percorso. E se l'avete percorso non significa che non lo farete di nuofo. Se scegliete di venirci non significa che sceglierete di andarvene. Ese veneandate custodite in voi, avete dinanzi a voi l'ISTRIA.U malom selu srediSnje Istre Dragutu nalazi se crkva svetoga Roka s poőetka 16. stoljeóa. Crkva se uzima kao jedan od brojnih primjera provincijalne'seoske arhitekture u kojoj zakaSnjela gótika poprima neobiíne oblike puné puíkog pretjerivanja. Taj puőki karakter dolazi osobito do izraíaja u zidnim slikarijama kője je radio neki naivni lokalni majstor iz obliínjeg sela KaScerge. Iz glagoljskog natpisa saznajemo vrijeme oslikavanja crkve i ime slikara. Stanoviti "meStar Anton s Padove" oslikao je zidove crkve svetoga Roka 1529. godirie. Ono "Padove" ne odnosi se, medutim, na slavni talijanski grad svetoga Antuna, veó na lokalitet koji se isto tako zove, a nalazi se u blizini Draguca. MeStar Anton naslikao je, izmedu ostaloga, u reíenoj crkvi povrh oltara i scenu NaVjeStenja: Marija kleői desno, a njoj nasuprot dolazi andeo Gabrijel. U tu nespretno radenu kompoziciju slikar upisuje vrlo znaőajan tekst koji ka2e da je njegovo Navjeátenje radeno po uzoru na NavjeStenje iz Firence.Ovo priznanje malog i ne osobito kvalitetnog istarskog slikara iz 16. stoljéca iznimno je vaino. Ono jasno itiedvosmisleno'g'ovori koliko o majstoru Antonu, toliko jo5 viSe o glagoljaSkoj Istri toga doba. Anton s Padove bio je, naime, u punom smislu europski slikar, pa ma koliko bio priprost i pri tom potjecao s nekog nepristupaőnog mjesta istarske unutraSnjosti. Njemu je bilo sasvim normalno da sebe odmjerava s vrhunskim normama svoga vremena. S Firenzom ranog Cinquecenta. Taj je slikar imao savrSeno jasnu svijest o sebi u prostom i vremenu. Prostoru koji je europski prostór i vremenu zrele renesanse. Bog zna na koju je toőno firentinsku sliku majstor Anton pomiSljao. To i nije najváínije. Vaánije je da je njemu bilo vrlo jasno gdje on i njegov Draguó toga Lasa jesu i Cemu pripadaju.Treba, medutim, znati vidjeti i proCitati,slo2enu veliCinu malenog, pa da se shvati puno njegovo znaőenje. SluCaj majstora Antona s Padove nipoSto nije usamljen u bogatoj kultumoj povijesti Istre. I prije i poslije njega ovdje su utiskivani tragovi razliíita podrijetla. Istarske su crkve od ranog srednjega vijeka pa naovamo dolazili oslikavati putujuéi slikari iz Veneta, baS kao i Tirola. Pa kada su ih oslikavali i domaci majstori,- i oni su ponekad posezali za grafiőkim predloáciina recentnih gravera iz nizozemskih ili njemaCkih krajeva. PredloScima koji su kolali po sajmovima i lokalnim slikarskim radionicama. Slikarije pak na zidovima srednjovjekovnib istarskih crkava tek su malen segment iz cjelokupne kultume i povijesne baStine ovoga kraja. Do istih, ili barem sliCnih zakljuCaka mogli bismo doci i da naáu pozomost usmjerimo u druge tragove ranijih ili kasnijih vremena. U gradove, arhitekturu, skulpturu Sluőaj majstora Antona i njegova iskrenog priznanjatako radi po uzoru na nekog Firentinca zanimljiv je