Homo [antikvár]

LIRO Ne havas liron mi Sed gi ornamas teron Kaj per alaüda simfoni' Atingas suno-sferon Alaüdoj lerte strecas kordojn el argent', Alkrocas al la sun'kaj altenlevas mían teron.La kordojn tusas mia man' rompigas la silent', Kaj puraj sonoj el kristal'plenigas la aeron Malsupren el cielkalik'miela melodi' En mían bruston fluas.Oblikvigas la kaliko La pluvon benan elverSante kaj denove fingras mi La kordojn de argenta pluv',sentante kiel gutas la muziko Mi staras en arbar' Jen kusas verdaj libroj. Kaj inter tero kaj nubar' Sonoras arbokordaj vibroj La pinajn kordojn miektuSas per la man' Eksonas ili, kaj ekgemas, kaj ekploras larme ivV;/-,',-iZ/V vi! : :I . ; ,