De witte leeuwin [antikvár]

Proloog Zuid-Afrika, 1918Laat in de middag van 21 april 1918 zaten drie mannen in een onopvallend café in Kensington, Johannesburg. Ze waren jong. De jongste, Werner van der Merwe, was kort daarvoor negentien geworden. De oudste, Henning Klopper, was tweeentwintig. De derde man van het groepje heette Hans du Pleiss en zou over een paar welcen eenentwintig worden. Ze hadden afgesproken om deze dag plannen voor zijn verjaardag te maken. Niet een van hen dacht eraan, ja had er 00k maar een flauw vermoeden van, dat hun ontmoeting in het café in Kensington van historische beteke-nis zou zijn. Het vieren van de verjaardag van Hans du Pleiss zou die middag niet eens ter sprake komen. Ook Henning Klopper, die met het voorstel kwam dat te zijner tijd de hele Zuid-Afrikaan-se samenleving zou veranderen, had geen idee van de reikwijdte of de consequenties van zijn eigen, nog onrijpe gedachten.Het waren drie jongemannen die onderling nogal verschilden en die ieder een ander temperament en karakter hadden. Maar ze hadden ook iets gemeen. lets wat boven ai het andere uitsteeg. Ze waren Boere. Alledrie stamden ze uit een roemrijk geslacht dat in de jaren tachtig van de zeventiende eeuw tijdens een van de eerste grote immigratiegolven van ontheemde Hollandse hugenoten naar Zuid-Afrika was gekomen. Toen de Engelse invloed in Zuid-Afrika toenam om ten slotte in openlijke onderdrukking uit te monden, waren de Boere met hun ossenwagens aan hun lange trek naar het binnenland, naar de eindeloze vlakten van Transvaal en Oranje Vrijstaat, begonnen. Voor deze drie jongemannen, net als voor alle Boere, waren vrijheid en onafhankelijk-heid van wezenlijk belang om hun taal en cultuur voor de onder-gang te vrijwaren. Die vrijheid stond er borg voor dat er geen ongewenste versmelting met de gehate bevolking van Engelse komaf zou plaatsvinden en zeker geen vermenging met de zwarten die het land bevolkten of met de Indiase minderheid die in kust-